Lubelskie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli

EduTrend Tygodnia. Zainspirowani Lubelszczyzną

Data publikacji: 11.12.2025
Autor: Zbigniew Wiertel

EduTrend Tygodnia nr 3: Od Buenos Aires do Lublina – taniec, który łączy światy

EduTrend Tygodnia. Zainspirowani Lubelszczyzną (nr 3)

Międzynarodowy Dzień Tanga, obchodzony 11 grudnia, to święto jednego z najbardziej ekspresyjnych tańców świata. Tango, które narodziło się w Argentynie, od ponad stu lat zachwyca głębią emocji, dialogiem ruchu i niezwykłą muzyką. To taniec relacji – międzypartnerami, między dźwiękiem a gestem, między historią a współczesnością.

Proponowana lekcja stanowi twórcze połączenie tanga z regionalną tradycją taneczną. Inspiracją jest scenariusz Tadeusza Banowskiego, który znajduje się na zpe.gov.pl „Tanecznie i z gestem – suita barokowa jako gatunek instrumentalny”, w którym taniec traktowany jest jako sposób opowiadania historii poprzez ruch, rytm i formę.

W tym ujęciu tango spotyka się z tańcami Lubelszczyzny – takimi jak cygan, osa, mach, walczyk lubelski, oberek lubelski czy podlaska polka – tworząc wyjątkową „suitę kulturową”, w której tradycja lokalna prowadzi dialog z tańcem świata.

 

Dlaczego warto?

Realizacja scenariusza:

  • Rozwija inteligencję emocjonalną – tango uczy odczytywania emocji z ruchu, tempa i gestu.
  • Wzmacnia myślenie krytyczne i kulturowe – uczniowie porównują tango z tańcami ludowymi regionu, analizując podobieństwa i różnice.
  • Buduje sprawczość uczniów – sami tworzą układy taneczne i decydują o ich formie.
  • Łączy tradycję z nowoczesnością – na wzór pracy z formą suity (wg metodyki ze scenariusza źródłowego).
     

Elementy lokalnej tożsamości i tradycji

W lekcji pojawiają się:

  • tańce regionu: cygan, osa, mach, walczyk lubelski, oberek lubelski czy podlaska polka, przeplatane z krokami tanga,
  • inspiracje muzyką ludową Lubelszczyzny jako kontrast do argentyńskiego bandoneonu,
  • rozmowa o roli tańca w kulturze wsi lubelskiej: zabawy, wesela, spotkania sąsiedzkie,
  • tworzenie „mikrosuity”: tango → cygan → osa → mach → tango.
     

Współpraca z lokalną społecznością

  • zaproszenie lokalnego instruktora tańców ludowych lub tanga oraz współpraca z zespołami: Zespół Pieśni i Tańca „Lublin” im. Wandy Kaniorowej, Zespół Tańca Ludowego UMCS, Zespół Pieśni i Tańca „Jawor” z Zamościa;
  • współpraca z domami kultury i instytucjami: Centrum Spotkania Kultur w Lublinie, Dom Kultury „Lublin”, Wojewódzki Ośrodek Kultury w Lublinie, lokalne szkoły tańca;
  • udział rodziców i dziadków jako „żywych nośników tradycji” – rozmowy o dawnych zabawach tanecznych, wiejskich potańcówkach i weselach na Lubelszczyźnie.
     

Lokalny akcent medialny – promocja wydarzenia

Uczniowie:

  • przygotowują fotoreportaż Czy tylko Takie Tango z Lublina?,
  • nagrywają krótki film porównujący tango z tańcami regionalnymi,
  • tworzą prezentację: „Od pampy do Wyżyny Lubelskiej – taniec, który łączy”.

Propozycje hashtagów:
 #TangoWLublinie #LubelskieTańce #ArgentyńskaOsa #CyganZArgentyny
 

Struktura zajęć

1. Faza przygotowawcza:

  • Rozmowa: „Z czym kojarzy Ci się tango?” oraz „Jakie tańce są typowe dla Lubelszczyzny?”
  • Obejrzenie fragmentów tanga i tańców lubelskich.
  • Wprowadzenie pojęcia „suita taneczna”.

2. Faza realizacyjna:

Uczniowie pracują w grupach:

  • Grupa I – analizuje rytm i charakter tanga,
  • Grupa II – bada kroki tańca „cygan”, „osa” i innych dowolnych tańców lubelskich,
  • Grupa III – porównuje ekspresję tanga i macha.

Następnie:

  • uczniowie tworzą mini-suitę taneczną,
  • wykorzystują proste rekwizyty: czerwone wstążki, chusty, kapelusze lub symbole Lubelszczyzny.

3. Faza podsumowująca:

  • Prezentacje grupowych układów.
  • Dyskusja lub mapa myśli: „Czego tango uczy nas o emocjach?” oraz „Dlaczego warto pielęgnować tańce naszego regionu?”.
  • Uczniowie tworzą prezentację: „Od pampy do Wyżyny Lubelskiej – taniec, który łączy”.

 

Link do oryginalnego scenariusza na Zintegrowanej Platformie Edukacyjnej

 

Lekcja staje się symbolicznym mostem między kulturą globalną a lokalnym dziedzictwem. Uczniowie odkrywają, że tango – choć odległe geograficznie – jest bliskie emocjonalnie, tak jak tańce ich własnego regionu. Dzięki temu budują poczucie dumy z małej ojczyzny, uczą się otwartości na inne kultury i rozumieją, że tradycja i nowoczesność mogą iść w parze.

 

Serdecznie zapraszam
 Zbigniew Wiertel
 Konsultant ds. muzyki i TIK w edukacji w LSCDN

Opcje strony

do góry